De aanleiding was het feit dat districtschef Gerda Dijksman van de politie ZW-Drenthe op Twitter speculeerde over het overlijden van twee mensen in Meppel. "Huiselijk geweld" dacht Dijksman (aka @grotedame), de doodsoorzaak bleek echter koolmonoxide-vergiftiging te zijn. Eerder dit jaar werd Dijksman al op de vingers getikt, nadat ze de PVV op Twitter 'fascistisch' noemde. Dijksman werd door de burgemeester Sicko Heldoorn nog snel op het lijst gezet van spullen die je niet meeneemt naar het nieuw jaar.

Je kon er op wachten maar gisteren via de radio en op www.stand.nl brak de discussie los en tekende zich een meerderheid af om in de toekomst een zogenaamd twitterprotocol te tekenen bij je arbeidscontract. De politiebonden zien hier gelukkig vooralsnog niets in. "Geen twitterbeleid in de cao", zegt een woordvoerder van de Nederlandse Politiebond. Ik zou nog wel wat stelliger durven zijn en bij deze roepen: "Wat een ontzettend stom idee".

Ja, ik Twitter, ik Hyve, ik Facebook, ik Blog, ik Flickr, etc, etc, etc, klopt mijn leven is voor een groot deel virtueel, 2.0 en ik vind het geweldig. Ben ik daardoor een gevaar voor mijn werkgever? Mogelijk, ook deze column heb ik weer eens niet voorgelegd aan het hoofdbestuur ter goedkeuring. Wie weet wacht mij nu een zelfde lot als Gerda Dijksman. En terecht als ik dingen zeg die anderen (ook mijn werkgever) niet welgevallig zijn, dan mag men mij daar op aanspreken. Ik ben tenslotte oud en wijs genoeg naar ik mag aannemen, daar is dus geen twitterprotocol voor nodig. Ik weet zo ook wel welk lot mij mogelijk treft als ik moedwillig mijn werkgever schade probeer toe te brengen middels een column of een tweet. Moedwillig is helder, bij Dijksman leek het me eerder een slip of the "pen" en de schade? Ik weet het niet, ze zat er naast met haar conclusie maar dat weet nu iedereen. Dus schade? ik weet het niet of die wel is aangericht.

Zo zien we maar weer, wie een werknemer wil ontslaan heeft dus geen twitterprotocol nodig. Gerda Dijksman had tenslotte ook geen twitterprotocol getekend. Zelfs als deze er was geweest, vraag ik me af of dit specifieke geval er wel in genoemd zou worden: "het twitteren van conclusies die achteraf niet juist blijken te zijn wordt bestraft met ontslag op staande voet". Mochten zulke details en brede algemeenheden er wel in genoemd zijn, dan durft straks geen werknemer meer te twitteren terwijl is aangetoond dat Twitter en ander sociale media juist hele positieve effecten kan hebben op het imago van een werkgever, een dienst of een product.

Het jaar en deze column afsluitend kom nog even tot mijn eindconclusie alvorens ik me volledig overgeef aan de oliebollen. Een twitterprotocol is gelukkig instemmingsplichtig en ik raad ondernemingsraden dan ook aan niet in te stemmen met deze protokolder en zeker niet te laten opnemen in de arbeidsovereenkomst zelf niet via een zinnetje en een bijlage. De affaire Dijksman toont aan dat een twitterprotocol niet nodig is om medewerkers aan te spreken op alles wat zij al dan niet werkgerelateerd melden via welke media dan ook. Een twitterprotocol is niet meer dan stukje werknemer intimidatie van lieden de 2.0 wereld niet kennen of bergijpen.

Ik hoop dat in 2011 de Heineken medewerker rustig kan twitteren dat hij op vrijdagavond een flesje Gulpener opentrekt. Dat de H&M-medewerkster rustig op twitter kan zetten dat ze zo'n leuk bloesje bij de Zeeman heeft gezien voor maar weinig. Dat ik m'n colums nooit hoef te laten goedkeuren van te voren en voor de rest wens ik iedereen de twitters toe, en verder kun je van mij de Hyves krijgen. Prent u dat maar even goed in uw Facebook. En nu stort ik me op gewone niet virtuele oliebollen en tot volgend jaar.

De aanleiding was het feit dat districtschef Gerda Dijksman van de politie ZW-Drenthe op Twitter speculeerde over het overlijden van twee mensen in Meppel. "Huiselijk geweld" dacht Dijksman (aka @grotedame), de doodsoorzaak bleek echter koolmonoxide-vergiftiging te zijn. Eerder dit jaar werd Dijksman al op de vingers getikt, nadat ze de PVV op Twitter 'fascistisch' noemde. Dijksman werd door de burgemeester Sicko Heldoorn nog snel op het lijst gezet van spullen die je niet meeneemt naar het nieuw jaar.

Je kon er op wachten maar gisteren via de radio en op www.stand.nl brak de discussie los en tekende zich een meerderheid af om in de toekomst een zogenaamd twitterprotocol te tekenen bij je arbeidscontract. De politiebonden zien hier gelukkig vooralsnog niets in. "Geen twitterbeleid in de cao", zegt een woordvoerder van de Nederlandse Politiebond. Ik zou nog wel wat stelliger durven zijn en bij deze roepen: "Wat een ontzettend stom idee".

Ja, ik Twitter, ik Hyve, ik Facebook, ik Blog, ik Flickr, etc, etc, etc, klopt mijn leven is voor een groot deel virtueel, 2.0 en ik vind het geweldig. Ben ik daardoor een gevaar voor mijn werkgever? Mogelijk, ook deze column heb ik weer eens niet voorgelegd aan het hoofdbestuur ter goedkeuring. Wie weet wacht mij nu een zelfde lot als Gerda Dijksman. En terecht als ik dingen zeg die anderen (ook mijn werkgever) niet welgevallig zijn, dan mag men mij daar op aanspreken. Ik ben tenslotte oud en wijs genoeg naar ik mag aannemen, daar is dus geen twitterprotocol voor nodig. Ik weet zo ook wel welk lot mij mogelijk treft als ik moedwillig mijn werkgever schade probeer toe te brengen middels een column of een tweet. Moedwillig is helder, bij Dijksman leek het me eerder een slip of the "pen" en de schade? Ik weet het niet, ze zat er naast met haar conclusie maar dat weet nu iedereen. Dus schade? ik weet het niet of die wel is aangericht.

Zo zien we maar weer, wie een werknemer wil ontslaan heeft dus geen twitterprotocol nodig. Gerda Dijksman had tenslotte ook geen twitterprotocol getekend. Zelfs als deze er was geweest, vraag ik me af of dit specifieke geval er wel in genoemd zou worden: "het twitteren van conclusies die achteraf niet juist blijken te zijn wordt bestraft met ontslag op staande voet". Mochten zulke details en brede algemeenheden er wel in genoemd zijn, dan durft straks geen werknemer meer te twitteren terwijl is aangetoond dat Twitter en ander sociale media juist hele positieve effecten kan hebben op het imago van een werkgever, een dienst of een product.

Het jaar en deze column afsluitend kom nog even tot mijn eindconclusie alvorens ik me volledig overgeef aan de oliebollen. Een twitterprotocol is gelukkig instemmingsplichtig en ik raad ondernemingsraden dan ook aan niet in te stemmen met deze protokolder en zeker niet te laten opnemen in de arbeidsovereenkomst zelf niet via een zinnetje en een bijlage. De affaire Dijksman toont aan dat een twitterprotocol niet nodig is om medewerkers aan te spreken op alles wat zij al dan niet werkgerelateerd melden via welke media dan ook. Een twitterprotocol is niet meer dan stukje werknemer intimidatie van lieden de 2.0 wereld niet kennen of bergijpen.

Ik hoop dat in 2011 de Heineken medewerker rustig kan twitteren dat hij op vrijdagavond een flesje Gulpener opentrekt. Dat de H&M-medewerkster rustig op twitter kan zetten dat ze zo'n leuk bloesje bij de Zeeman heeft gezien voor maar weinig. Dat ik m'n colums nooit hoef te laten goedkeuren van te voren en voor de rest wens ik iedereen de twitters toe, en verder kun je van mij de Hyves krijgen. Prent u dat maar even goed in uw Facebook. En nu stort ik me op gewone niet virtuele oliebollen en tot volgend jaar.

De nieuwe eigenaar Selfridges maakt van de Bijenkorf een prachtige adembenemende opgetuigde Engelse kerstboom zoals alleen Engelsen dat kunnen. In de week daarna pronkte de Bijenkorf met een geheel in kerstverlichting gehulde gevel. Spectaculair ontstoken, kosten noch moeite bespaard.

In diezelfde week kreeg ik als adviseur medezeggenschap bij Nederlands grootste vakorganisatie de nieuwe medezeggenschapsstructuur van de Bijenkorf onder ogen. Of ik daar eens even mijn licht op wou laten schijnen? Het hoort bij mijn werk maar bij zulke grote bekende concerns ben ik altijd weer nieuwsgierig hoe men dit gaat aanpakken.

De opgetuigde kerstboom bleek ineens niet overal consequent te worden doorgevoerd in het Bijenkorf concern. Dit was warempel wel heel mager en uitgekleed. De filialen met in totaal 2900 medewerkers en een distributiecentrum waar 240 medewerkers werken, wordt hun medezeggenschapsorganen ontnomen. Ontnomen is misschien niet het juiste woord. Naar verluid hebben de meeste medezeggenschapsorganen, op slechts enkele kritische kanttekeningen na, gewoon ingestemd met dit anorexia model.

Nog even verder onderzoekend ontdek ik iets wat me veel meer verontrust. In die ene ondernemingsraad die uiteindelijk zal overblijven zijn de verhoudingen wel erg scheef. In de nieuwe ondernemingsraad krijgt het hoofdkantoor, 8% van de totale Bijenkorfpopulatie, maar liefst 30% van de zetels.

Volgende week is het de week van de medezeggenschap met als thema: invloed. Ik vraag me af of het personeel uit de Bijenkorf filialen wel weet hoe hun invloed voor een appel en een ei is verkocht. Als voorheen de Koninklijke nu eens had gekeken bij de discussies over medezeggenschapmodellen bij concerns als HEMA en Ahold dan had ze er veel van kunnen leren. Alle valkuilen waar zij door verrast zijn, liggen hier gewoon open. We wachten op de eerste die er in loopt.

Voor mij is het helder, de opgetuigde kerstboom bestaat uit niet veel meer dan een piek zonder ballen en de nieuwe eigenaar van de Bijenkorf heet Scrooge. Het Financieel Dagblad had gelijk: "een complete metamorfose van een Nederlands instituut".

De nieuwe eigenaar Selfridges maakt van de Bijenkorf een prachtige adembenemende opgetuigde Engelse kerstboom zoals alleen Engelsen dat kunnen. In de week daarna pronkte de Bijenkorf met een geheel in kerstverlichting gehulde gevel. Spectaculair ontstoken, kosten noch moeite bespaard.

In diezelfde week kreeg ik als adviseur medezeggenschap bij Nederlands grootste vakorganisatie de nieuwe medezeggenschapsstructuur van de Bijenkorf onder ogen. Of ik daar eens even mijn licht op wou laten schijnen? Het hoort bij mijn werk maar bij zulke grote bekende concerns ben ik altijd weer nieuwsgierig hoe men dit gaat aanpakken.

De opgetuigde kerstboom bleek ineens niet overal consequent te worden doorgevoerd in het Bijenkorf concern. Dit was warempel wel heel mager en uitgekleed. De filialen met in totaal 2900 medewerkers en een distributiecentrum waar 240 medewerkers werken, wordt hun medezeggenschapsorganen ontnomen. Ontnomen is misschien niet het juiste woord. Naar verluid hebben de meeste medezeggenschapsorganen, op slechts enkele kritische kanttekeningen na, gewoon ingestemd met dit anorexia model.

Nog even verder onderzoekend ontdek ik iets wat me veel meer verontrust. In die ene ondernemingsraad die uiteindelijk zal overblijven zijn de verhoudingen wel erg scheef. In de nieuwe ondernemingsraad krijgt het hoofdkantoor, 8% van de totale Bijenkorfpopulatie, maar liefst 30% van de zetels.

Volgende week is het de week van de medezeggenschap met als thema: invloed. Ik vraag me af of het personeel uit de Bijenkorf filialen wel weet hoe hun invloed voor een appel en een ei is verkocht. Als voorheen de Koninklijke nu eens had gekeken bij de discussies over medezeggenschapmodellen bij concerns als HEMA en Ahold dan had ze er veel van kunnen leren. Alle valkuilen waar zij door verrast zijn, liggen hier gewoon open. We wachten op de eerste die er in loopt.

Voor mij is het helder, de opgetuigde kerstboom bestaat uit niet veel meer dan een piek zonder ballen en de nieuwe eigenaar van de Bijenkorf heet Scrooge. Het Financieel Dagblad had gelijk: "een complete metamorfose van een Nederlands instituut".